Banyo ısıtıcılarının tehlike oluşturmasını önleme
Eğer doğru şekilde yapılmazsa, banyoya kızılötesi ısıtıcı yerleştirmek oldukça riskli bir işlemdir. Her yerde buhar var, sürekli nem bulunuyor ve su da elektriği iletmeye meyillidir. Eğer yalıtım hatası olursa, kısa devreler veya daha kötü durumlar ortaya çıkabilir.
Biz bunu güvenlik önlemleri alarak çözüyoruz. İşte nasıl yaptığımız:
Dış kabuk
Sadece bir parça plastiğe güvenmiyoruz. Öncelikle ısıtma elemanı yüksek saflıkta kuvars camının içinde tutulur. Ardından tüm cihaz, IP sertifikalı bir kapsülle sarılır. Bunu, elektronik cihazlar için bir yağmurluk olarak düşünebilirsiniz; bu sayede su damlaları doğrudan ısıtma elemanlarına temas edemez. Ancak asıl önemli olan şey toprağa bağlantıdır. Şasi, binanın toprağına doğrudan bağlanmalıdır. Böylece herhangi bir sızıntı olduğunda, sigorta hemen devreye girer ve ısıtıcının dış kısmı tehlikeli bir hale gelmez.
En sık arızalanma noktaları
Çoğu arıza bağlantı noktalarında meydana gelir. Standart konnektörler sızdırır. Bu yüzden lambanın bağlantı noktalarında mühürlü seramik tutucular ve contalar kullanıyoruz. Ayrıca, buharın kabloların içine sızmasını engellemek için nem direnci yüksek contalar kullanıyoruz. Neden silikon? Çünkü silikon, defalarca donup kaynamasına rağmen çatlamaz. Eğer kablo izolasyonu zarar görürse, güvenlik önlemleri işe yaramaz.
Dengenin sağlanması
İşin zor kısmı şu: Her yeri sıkıca mühürleyemezsiniz. Eğer nemi dışarıda tutmak için cihazı çok sıkı kaparsanız, ısı içeride kalır. Bu da cihazın bileşenlerinin zarar görmesine neden olur ve lambanın ömrünü kısaltır. Yani, sıkı bir mühürleme ile elektronik cihazların soğumasını sağlayacak yeterli hava akışı arasında bir denge kurmak gerekiyor.
Unutmayın, ne kadar iyi bir yalıtım olursa olsun, devrede mutlaka bir GFCI bulunmalıdır. Bu, ıslak odalarda son savunma hattınızdır. Eğer doğru şekilde bağlanmazsa, tüm bu güzel özelliklerin hiçbir anlamı kalmaz.